`

Cor Kee donderdag 60 jaar

De organist Cor Kee, een der markantste figuren onder de Nederlandse organisten en orgelpedagogen, viert op donderdag 24 november zijn zestigste verjaardag. Cor Kee, die te Zaandam geboren werd, kreeg zijn eerste opleiding, welke de toelating tot het Amsterdams Conservatorium mogelijk maakte, van de organist Jan Zwart. Aan het conservatorium waren de organist Jean Baptiste de Pauw en de componist Sein Dresden zijn leraren. Na de voltooiing van zijn studies werd Cor Kee organist in verscheidene kerken.

Belangrijk voor zijn artistieke ontplooiing werd zijn positie als organist van de thans buiten gebruik gestelde Ronde Lutherse kerk te Amsterdam. Het prachtige orgel van deze kerk schonk Cor Kee rijke mogelijkheden om zijn orgeltechniek en zijn interpretatiekunst te ontwikkelen. Maar ook om een ander facet van de orgelkunst: de improvisatie tot grote vervolmaking te brengen. Cor Kee werd een van de Nederlandse organisten, die enkele jaren voor het uitbreken van de tweede wereldoorlog met succes aandacht vroegen voor de improvisatiekunst. Hun activiteit werd een krachtige stimulans voor het comité, dat te Haarlem in 1951 het initiatief nam tot het houden van een jaarlijks internationaal improvisatie-concours.

Het is door de orgelimprovisatiekunst, dat de naam van Cor Kee zo vast verbonden werd aan het muziekleven van onze stad. Want begaafde jonge organisten, die door hem in de geheimen van de improvisatiekunst waren ingewijd, konden zich door hun spel bij de improvisatiewedstrijden bijzonder onderscheiden. Ik denk hierbij aan de namen van de organisten Piet Kee zijn zoon, Klaas Bolt, Wim Dalm en Jan van Dommelen. En verder heeft Cor Kee als docent aan de zomeracademie die nu al enige jaren aan het improvisatieconcours verbonden wordt, velen de richtlijnen voor de improvisatiekunst getoond.

Twee jaar geleden konden de radioluisteraars in ons land hospiteren bij de improvisatielessen, die Cor Kee bij zes uitzendingen voor de microfoon gaf aan enige van zijn leerlingen. Bij die lessen toonde hij zich de begaafde pedagoog, die met de leerlingen samen de muziek opriep. Muziek waarvoor niet alleen de objectieve klank maar ook de persoon van de leerling, zijn wezen en zijn ziel werden ingeschakeld.
Inderdaad is de improvisatie een hoofdfactor in de orgelkunst van Cor Kee geworden. Als hoofdleraar aan het Utrechtse conservatorium ‚vormt hij daarin vele leerlingen. Maar ook het kerkelijk orgelspel wordt door hem daar onderwezen.

Reeds in 1940 gaf hij een bundel Psalmen voor orgel uit die voor kerkorganisten als voorbeeld konden dienen. Een tweede en een derde bundel verschenen daarna nog. In deze ‚,Psalmen” openbaarde zich de evolutie van Cor Kee van de laatromantische stijl, waarin zijn ‚‚Variaties over ‚‚Merck toch hoe sterck” zijn geschreven naar een moderner klankentaal die door hem met opvallende overtuiging gesproken wordt.

Donderdagavond zal de N.C.R.V. over Hilversum 1 een klankbeeld over Cor Kee uitzenden. En op 26 november zal ter ere van de zestigjarige organist in de Spuikerk te Amsterdam, waar Cor Kee thans organist is, een huldigingsconcert gegeven worden, waarop de jubilaris op verzoek zal improviseren en hem de eerste uitgave zal worden aangeboden van composities van zijn hand: twee Preludes en Fugas en een Grote Partita over Psalm 106. P. Zwaanswijk

Bron: IJmuider Courant | 23 november 1960

Huldigingsconcert Cor Kee

In de Evangelisch-Lutherse kerk aan het Spui te Amsterdam waren zaterdagavond vele vrienden, collega's, leerlingen en andere belangstellenden bijeengekomen om de organist Cor Kee ter gelegenheid van zijn zestigste verjaardag hulde te brengen.

In het oude kerkgebouw, waar Cor Kee reeds vele jaren als organist werkzaam is, werd het op deze huldigingsavond wel duidelijk hoe groot de sympathie en de bewondering is, die in een ruime kring van orgelvrienden voor de orgelkunstenaar gevoeld wordt, hoe zijn spel gewaardeerd wordt door predikanten en kerkgangers en hoe groot de dankbaarheid is, waarmede zijn talrijke leerlingen zijn buitengewone lessen in herinnering bewaren.

Honderden kwamen de jubilaris na afloop van het huldigingsconcert de hand drukken en in de intieme kring van genodigden heeft men Cor Kee met toespraken en geschenken nog vele bewijzen van hartelijke genegenheid getoond. Deze huldiging was in de eerste plaats voor de jarige organist, maar toch ook voor allen, die hierbij tegenwoordig konden zijn, een gedenkwaardig sluitstuk van de avond, die een zo kunstzinnige inzet had gekregen met de bespeling van het orgel door twee leerlingen van Cor Kee: zijn zoon Piet en Wim Dalm, en met de improvisatie die Cor Kee na hun optreden gaf over een passacaglia-thema van Hendrik Andriessen, dat hem door dr. J. F. Obermayr, aan wie de leiding van de avond was toe vertrouwd, werd ter hand gesteld.

Piet Kee vertolkte met klare tekening van het melodische lijnenspel het Preludium en Fuga in a van zijn vader en verder de Orgelpsalmen 91, 5 en 19, waarin het door gevorderde beginsel van het kerkelijk orgelspel voortreffelijk tot uitdrukking werd gebracht. In deze pure muziek werd met de gave klank van orgelstemmen de essentie van de tekstgedachte gebracht, eenvoudig, direct en schoon.

In dezelfde muzikale geest als zijn voorganger bracht hierna Wim Dalm het Preludium en Fuga in e en de Psalmen 46 en 100 ten gehore, wederom muziek die ruime aandacht verdient, zowel om haar artistieke als om haar liturgische betekenis. Hier kwam opnieuw vast te staan hoe de liturgische gedachte inspirerend kan zijn voor de ontwikkeling van de orgelkunst in het algemeen. Beide organisten bewezen met hun technisch gave en zinrijk getimbreerde vertolkingen Cor Kee veel eer.

Hierna beleefden de toehoorders het hoogtepunt van de avond met de improvisatie van Cor Kee. In de rijke mogelijkheden van de beproefde variatievorm van de passacaglia kon de organist zijn fantasie uitleven, weliswaar gebonden aan de periodenbouw en de duidelijke harmonische ontwikkeling. Maar die gebondenheid leek een voorwaarde te worden voor een wijde vlucht door het gebied der muziek, waarop verrassende melodische en harmonische vondsten werden gedaan, die in de wordingsgang van deze passacaglia prachtig konden worden ingeschakeld. Het werd een muzikaal bouwwerk, dat vanuit een ingetogen meditatieve opzet en met evenwicht brengende contrasten langzaam groeide tot een imposante hoogte met stralende, majestueuze klank. In deze vertrouwde kerk en op dit vertrouwde orgel kon Cor Kee zijn meesterschap in de improvisatiekunst tonen tot verrukking van zijn auditorium.

Een gelukkige gedachte van het huldigingscomité was het Cor Kee op deze avond de eerste uitgave van de twee gespeelde Preludia en Fuga in a en in e en van zijn grote Partita over Psalm 106 aan te bieden met een enveloppe met inhoud als bijzonder jubileumgeschenk. Ontroerd door de overstelpend vele sympathiebetuigingen dankte Cor Kee allen, die zijn zestigste verjaardag tot een onvergetelijke gebeurtenis hadden doen worden. P. Zwaanswijk
 
Bron: Haarlem's Dagblad| 28 november 1960

Op de Cor-rel be-Kee-ken

Cor Kee 60 jaar

De N.C.R.V. heeft donderdagavond met een klankbeeld over Cor Kee ''Op de Cor-rel be-Kee-ken" aandacht gewijd aan de zestigste verjaardag van deze organistcomponist-improvisator en orgelpedagoog.

Ingeleid door de klanken van het orgel van de Grote Kerk bij een uitvoering door Cor Kee van een eigen compositie kwam allereerst de verslaggever Herman Felderhof aan het woord. Hij stelde Cor Kee aan de luisteraars voor als een zeer begaafd musicus, als een joviaal en blijmoedig mens met een soort humor, waarvan de Zaanstreek. waar Cor Kee op 24 november 1900 geboren werd, het monopolie schijnt te hebben.

Uit de mond van Cor Kee zelve vernam men toen, dat het speciaal zijn vader geweest was die hem tot de muziekstudie had aangezet. Van de organist J. B. de Pauw had Cor Kee, na de voorbereidende lessen van Jan Zwart veel geleerd en met dankbaarheid herdacht hij de compositie- en harmonielessen,_die hij van Sem Dresden mocht ontvangen. ‚

Cor Kee’s zoon Piet gewaagde bij deze uitzending aan de voortreffelijke lessen. die hij van zijn vader heeft genoten. Zeer streng maar ook zeer mild kon zijn leermeester daarbij zijn. Piet Kee kon ook nog enkele bijzonderheden vertellen over de improvisatie-concerten, die zijn vader en de Organisten Anthon van der Horst, Hendrik Andriessen, George Stam en Albert de Klerk voor de oorlog gaven en die de basis legden voor het internationale improvisatie concours in Haarlem.

Dr. Anthon van der Horst heeft eveneens waarderende woorden over Cor Kee gesproken. Hij ging de vader door de zoon kennen, want Van der Horst had op het Amsterdams Conservatorium Piet Kee als leerling. Aan zijn activiteit en zijn capaciteiten had Van der Horst een maat voor de bekwaamheid van Cor Kee. die zijn zoon buitengewoon veel geleerd had.

Cor Kee, die thans hoofdleraar aan het Utrechts Conservatorium is, sprak over het improviseren. Hij noemde voor het lesgeven in deze uitzonderlijke kunst als kernpunt: de fantasie van de leerling ontwikkelen en in goede banen leiden, dat wat er aan geest leeft groter en rijker maken en gestalte geven en daarbij uitgaan van het orgel zelf. „Iedereen heeft fantasie” sprak Cor Kee en hij voegde er aan toe: ‚‚dat zegt Gehrels ook”.

Dr. J. F. Obermayer uit Heemstede werd als de ziel en de spil van het Haarlemse Improvisatie-concours eveneens in deze uitzending betrokken. Ook hij sprak bewonderend over Cor Kee, die hij eerde als „meester" om zijn kunstenaarschap en om zijn menselijkheid. Er volgde toen een per geluidsband toegezonden gelukwens van prof. Anton Heiller uit Wenen en tot slot van deze sympathieke reportage kwam er een voordracht door Cor Kee van zijn Bavo-suite 1958, waarin thema's gevormd uit de namen van de stadsorganisten Albert de Klerk en Piet Kee en in muzikanteske speelsheid ook aanhalingen uit Bachs orgel fuga in d en Francks derde orgelkoraal met grote contrapunctische bedrevenheid zijn verwerkt.
Golfbreker

Born: Haarlems Dagblad 1960-11-25

Laat de doden rusten

WANNEER de weduwe van de destijds onvolprezen NCRV-organist Jan Zwart heeft geluisterd naar de NCRV-uitzending „Op de korrel genomen" dan zullen haar gevoelens wel zeer diep zijn gegriefd. Tijdens deze uitzending kon men luisteren naar de huldiging van de organist Cor Kee, die tevens de gelegenheid nam om zich op bepaald zeer onsympathieke wijze over zijn leermeester Jan Zwart uit te laten. Het spreekt van zeer weinig piëteit, dat Cor Kee meent zijn in 1937 overleden leermeester te moeten bekritiseren. Een niet-kenner zal uit zijn woorden hebben begrepen, dat hij bij Jan Zwart alleen slordig heeft leren spelen, terwijl de liefhebbers van de muziek van Jan Zwart hieraan aanstoot hebben genomen. CW Stier

Bron: Algemeen Handelsblad 20-12-1960

Schrijf een commentaar: (Klik hier)

123website.nl
Tekens over: 160
OK Verzenden.
Bekijk alle commentaren

Nieuwe commentaren

05.09 | 20:54

Mooie en informatieve tekst

...
03.01 | 14:15

Mooi om (toevallig eigenlijk) hier te komen 20 jaar na het overlijden van Cor Kee.

...
18.02 | 14:09

Zet deze video erbij:
https://www.youtube.com/watch?v=oTsDgY6CqEM.
Kee's muziek klinkt aanzienlijk beter op een fraaie Witte
dan op een electronicum.

...
22.01 | 00:56

Wat een tijd. de vijftige jaren. Wat heeft mijn Opa daar vaak over vertelt, dat hij naar de samenkomsten ging van Hermann Zeiss. Wat een beleving.......

...
Je vindt deze pagina leuk