Kee als evangelist

Cor Kee sticht eigen sekte in de Zaanstreek

Hermann Zeiss achter het spreekgestoelte

Hermann Zeiss maakt school:
Gereformeerde kanselboodschap tegen dwalingen van de leer

De bekende musicus Cor Kee, organist van de Ronde Lutherse Kerk in Amsterdam, is leider geworden van een godsdienstige groep in Zaandam, waarover in de Zaanstreek druk gesproken wordt. De kerkenraad van de Gereformeerde Kerk van Zaandam heeft enige tijd geleden een kanselboodschap afgekondigd over deze beweging, die kennelijk onder invloed staat van Herman Zeiss uit Wuppertal.

Cor Kee was in Zaandam reeds jaren geleden bekend als een man, die pal stond voor de zuivere leer der schrift en enige jaren geleden hield hij in één der Zaandamse Gereformeerde kerken een toespraak in een samenkomst van het Interkerkelijk evangelisatie-Instituut. Veertien dagen later sprak hij in de Hervormde kerk aan het Hazenpad. Sindsdien worden daar diensten gehouden.
De „Cor-Keegroep" met haar ambten en instellingen openbaarde zich al spoedig als een niet alleen inter- maar ook buitenkerkelijk gezelschap, althans blijkens haar optreden zich van de „officiële kerk" algemeen distantiërend en voor zich het monopolie opeisend van de gaven des Heiligen Geestes. Daarbij werd de zogenaamde gebedsgenezing wel heel sterk op de voorgrond gezet terwijl de wonderlijkste invallen werden toegeschreven aan de leiding van de Heilige Geest.

Meermalen spraken predikanten met de leider hierover, maar zonder resultaat. Cor Kee beweerde niet anders te kunnen. Hij ergerde zich als man van stijl soms gruwelijk aan tal van dingen in zijn eigen kring, maar dat is de ergernis van het geloof en de Here heeft mij deze weg op gedwongen, ik kan en ik mag niet anders".
Het kwam mogelijk mede onder invloed van Herman Zeiss, de begeerte in zijn hart om als bezegeling van zijn bekering de doop met de Heilige Geest, de doop door onderdompeling, te mogen ontvangen. Enige maanden geleden is dit geschied in het Sportfondsenbad en daarna zijn vele anderen uit Amsterdam en omliggende plaatsen zoals Zaandam waarbij enkele Gereformeerde belijdende leden hem hierin zijn gevolgd. Daarna hebben zij samen in Amsterdam  avondmaal gevierd.

In zijn kanselboodschap zegt de Gereformeerde kerkenraad ondermeer dat elke ware geestelijke opwekking zich heeft te houden aan de gemeenschap der kerk en aan de door God ingestelde ambten. De kerkenraad besluit met de vermaning dat de leden de geest dezer dwaling standvastig zullen wederstaan.

Nieuwe Leidsche Courant, 11 januari 1954

Opwekkingsgroep in de Zaanstreek

ZAANSTREEK - In verschillende kerkelijke bladen wordt de laatste tijd geschreven over een opwekkingsbeweging in de Zaanstreek, die mede door de bekende organist Cor Kee geleid wordt. De kerkenraad van de Gereformeerde Kerk van Zaandam heeft onlangs een waarschuwende kanselboodschap over deze zaak afgekondigd en ook elders is er vrij veel beroering.

Ontstaan uit een interkerkelijke evangelisatie-actie, houdt deze groep geregeld eigen diensten. Men vreest dat zij zich daardoor van de „officiële" kerken zal gaan distantiëren en het monopolie van de gaven des Heiligen Geestes voor zich zal gaan opeisen. Dit alles klemde te meer, toen bleek dat deze diensten zeer sterk onder de invloed van de Duitse lekenprediker Hermann Zaiss uit Wuppertal kwamen te staan.

Daarbij werd de gave der gebedsgenezing wel heel sterk op de voorgrond gezet en hoewel vele Zaankanters die naast hun arts steeds ook nog één of andere wonderdokter plegen aan te roepen, hiervoor grote belangstelling aan de dag legden, waren er verschillenden die juist hierdoor gealarmeerd werden. In de Gereformeerde Kerkbode verschenen artikelen die waarschuwden tegen een opwekkingsbeweging, die niet geleid zou worden door de Geest naar Zijn eigen getuigenis in de Schrift. Merkwaardige dingen, zowel naar de ene als naar de andere zijde bleven niet uit. Meermalen spraken predikanten met de leiders hierover, maar zonder resultaat. Cor Kee beweerde niet anders te kunnen. Hij ergerde zich als man van stijl soms gruwelijk aan tal van dingen in zijn eigen kring en zei: „Dat is de ergernis van het geloof en de Here heeft mij deze weg op gedwongen. Ik kan en ik mag niet anders".

Nu de laatste tijd in deze groep de doop door onderdompeling wordt toegepast en ook het avondmaal in eigen kring wordt gevierd, meende de Gereformeerde Kerkenraad aan de lidmaten der gemeente te moeten zeggen dat „zij de geest dezer dwaling standvastig hebben te wederstaan".

Bron: Leeuwarder Courant 14-01-1954

Gebedssamenkomsten

Het Sportfondsenbad te Zaandam

Gebedssamenkomsten n.a.v. de Herman Zaiss-beweging, georganiseerd door de organist Cor Kee waren aanleiding voor de kerkenraad van de Gereformeerde kerken van Zaandam om onlangs een herderlijk schrijven van de kansels te doen voorlezen. Vele gereformeerden, hervormden en leden van andere kerken meenden in deze samenkomsten een geluid te horen, dat de belofte inhield van een nieuwe geestelijke opwekking. Bij vele anderen was er droefheid toen de ‘Cor Keegroep’ met haar ambten en instellingen zich al spoedig openbaarde als een niet alleen inter- maar ook buitenkerkelijk gezelschap, althans blijkens haar optreden zich van de officiële kerk algemeen distantiërend en voor zich het monopolie opeisend van de gaven des Heiligen Geestes. Enige maanden geleden heeft de leider als bezegeling van zijn bekering de doop met de Heilige Geest, de doop door onderdompeling in het Sportfondsenbad ontvangen. Anderen uit Amsterdam en omgeving zijn hem hierin gevolgd. De kanselboodschap, die deze NieuwLevenBeweging een sekte noemde, heeft de geestdrijvers tot orde geroepen.

Bron: Utrechts Nieuwsblad 19-01-1954

Cor Kee, de ketter

De NH Oostzijderkerk te Zaandam

In het „Centraal Weekblad ten dienste van de Gereformeerde Kerken in Nederland, lezen we in een artikel „Wat is er in Zaandam gebeurd?’’ onder andere de volgende uitlating over Cor Kee:

„De spreker was in Zaandam reeds langer bekend als een man, die met grote stelligheid en onverschrokkenheid de zuivere leer der Schriften (de door velen verfoeide bloed-theologie) beleed. Was hij het niet geweest die in de hervormde Oostzijderkerk midden in een als orthodox aangekondigde Jeugddienst vlak na de preek en voor het dankgebed uit zijn bank opsprong en met verontwaardiging uitriep, „Dit is niet het evangelie van Jezus Christus. Deze prediking is vervloekt! Men had hem toen, in zekere zin terecht, tot de orde geroepen, maar de recalcitrante broeder had onomwonden verklaard: een tweede maal zou ik het niet anders doen, ik kan niet anders, de Heilige Geest drijft mij hiertoe!

Toen kwam mogelijk mede onder invloed van Hermann Zeiss de begeerte in zijn hart om als bezegeling van zijn bekering de doop met de Heilige Geest door onderdompeling, te mogen ontvangen.

Enige maanden geleden is dit geschied in het Sportfondsenbad en daarna zijn vele anderen uit Amsterdam en omliggende plaatsen o.a. Zaandam, waarbij enkele gereformeerde belijdende leden hem hierin zijn gevolgd. Zonder met hun bezwaren eerst te komen bij predikant of wijkouderling, hebben ze die eenvoudig gedaan „omdat ze niet anders konden, omdat de Heilige Geest het eiste, dus uit gehoorzaamheid. Daarna hebben deze broeders en zusters samen in Amsterdam avondmaal gevierd. En zo is deze nieuwe levensbeweging helaas in 't voetspoor der historie verstard tot een secte. Ziehier het droef relaas der feiten:

We vinden het nog steeds betreurenswaard, dat de meeste kerken in Nederland de volwassen doop niet accepteren. We weten dat velen in ons land, en dit heeft niets te maken met Hermann Zaiss, uit de kerk gezet zijn omdat ze de doop door onderdompeling de juiste achten en de doop volgens 1 Petrus 3 : 21 zien als de bode van een gereinigd geweten tot God. Voor deze gelovigen is in de meeste kerken geen plaats.

Zijn nu de Doopsgezinde Broederschap, de Vergadering der Gelovigen, de Baptisten, sektariërs? Was Spurgeon een sektariër? En John Bunyan? Tegenwoordig kan men als Christen drinken, kaarten, naar de bioscoop gaan, zich blanketten als Izebel, dansen en toch rustig kerklid blijven.
Maar Cor Kee is een ketter omdat hij een andere doopbeschouwing huldigt dan de doorsnee Hollander. Kaarten, drinken, dansen enz. geeft geen aanleiding tot verstarring, maar wel deze doop van Cor Kee met zijn medebroeders in het Sportfondsenbad. Juist speelt mijn dochtertje het vers van Cor Kee, de ketter. Het is lied 776 uit de bundel van Joh. de Heer:  Jezus mijn Heer en mijn Heiland komt, ‘k Hoor reeds Zijn voetstap van ver.

Bron: Kracht van Omhoog 23 januari 1954

Dit tijdschrift verscheen van 1937 tot 1996 en speelde een belangrijke rol in de geschiedenis van de Nederlandse pinksterbeweging.

Cor Kee over de „beweging” in de Zaanstreek

De Willem de Zwijgerkerk te Oegstgeest

OEGSTGEEST - In de goed bezette Willem de Zwijgerkerk sprak gisteravond de heer Cor Kee, nadat zijn toehoorders gedurende een kwartier christelijke liederen hadden gezongen. Kee ving zijn toespraak aan met de mededeling, dat hij deze avond wat wilde vertellen over hetgeen Jezus Christus in de afgelopen twee en een half jaar in de Zaanstreek heeft gedaan. „Als u mijn handen ziet", aldus de heer Kee, „ziet u, dat dit schone handen zijn, hoewel ik lange tijd last heb gehad van eczeem, maar Jezus Christus heeft mij genezen".

Zo waren er, volgens spreker, in de afgelopen twee en een half jaar veel mensen in de Zaanstreek door Jezus genezen. Ziekte en pijn zijn naar en de zonde heeft al heel wat narigheid gebracht. Spreker wilde vele namen noemen van mensen, die op merkwaardige wijze door Jezus Christus zijn genezen

Wijzende op Marcus 11 en Lucas 11 zei spreker dat door gelovig gebed demonische machten kapot gaan en er veel meer getuigenis en kracht van ons uitgaat. Aan het eind van zijn betoog deelde Kee mee, dat het is, of er in de hele Zaanstreek in Het was niet sprekers bedoeling reclame te maken, want hij heeft geen beweging, sekte of groep. Ik ben Hervormd, zo deelde hij mee, op politiek terrein C.H. georiënteerd en lees het dagblad Trouw. „Dan weet u wat u aan mij hebt".

De heer Kee had de grote kracht van Jezus Christus gezien en kon er daarom niet over zwijgen. Nu ging het volgens Kee niet alleen om genezingen, want primair is de bekering. Toch wilde de heer Kee deze avond de rollen omdraaien en over de genezingen spreken. Velen zullen zich daarbij afvragen, of deze genezingen wel blijven; hij kon daarop antwoorden, dat de genezen mensen nog gezond zijn. Een groot aantal gevallen werden door de heer Kee opgesomd, waarbij hij naam en toenaam van de genezene mededeelde. Dikwijls hadden artsen verstomd gestaan en predikanten zelfs deze patiënten op de dood voorbereid. Toch waren zij allen genezen, door Jezus Christus.

Daarbij moet echter de geloofssnaar gespannen staan, opdat God er met zijn vinger een lied aan kan ontlokken. Het gaat niet om een bepaalde leer of groep, zo zei de spreker, maar het gaat er om, dat de Heer aan Zijn eer komt. Dat kan, waar kinderen Gods in geloof en eenvoud samenkomen, zonder franje, en Hem aanroepen in een gebed zonder pathos. Dit heeft volgens Kee niets met spiritisme of occultisme te maken. Daar vechten we tegen, aldus de heer Kee.

Typisch was naar zijn mening, dat er zoveel levensvernieuwing in de huizen van de genezenen komt; mensen die zich als kinderen in overgave en oprechtheid aan de Heer geven. Deze dingen doet Jezus, aldus de heer Kee, om ons wakker te maken. Het zijn tekenen van Zijn aanwezigheid en van het komende Rijk.

Wijzende op Marcus 11 en Lucas 11 zei hij dat door gelovig gebed demonische machten kapot gaan en er veel meer getuigenis en kracht van ons uitgaat. Aan het eind van zijn betoog deelde de spreker mee, dat het is, of er in de hele Zaanstreek in alle Kerken meer over het geloof wordt gesproken. Er is honger en daarom moet het Evangelie met grote kracht worden gebracht.

Tenslotte zei de heer Kee, dat men hem gevraagd had, wat er de laatste jaren toch met hem gebeurd was, en of hij een beweging of zoiets had. Daarop had de spreker kunnen antwoorden, dat hij geen beweging heeft, doch alleen maar beweging van binnen: geloof!

Na dankgebed door de heer Kee werd de avond gesloten met het zingen van, Dankt, dankt nu allen God.

Nieuwe Leidsche Courant, 1954-10-06

Rond het Hazepad in Zaandam

Broeder Cor Kee vertelt in dit artikel iets over zijn arbeid in de Zaanstreek en over de grote daden Gods, die hier geschied zijn.  Waartoe dit artikel? Opdat vernomen wordt wat Gods genade in mensen vermag: de Naam van Jezus Christus geprezen, en velen moed zullen vatten in het geloof. „Het geloof overwint de wereld" zegt een Godswoord (Joh. 5:4 en 5).
 
Wat het Hazepad betreft: eerst het volgende (overgenomen uit de Zaanlander van 16 januari 1954):
 
WAT IS ER IN ZAANDAM GEBEURD?
  Kanselboodschap in Geref. Kerken roept geestdrijvers tot de orde
 
Naar aanleiding van het bericht inzake Cor Kee op de voorpagina van ons blad van woensdag 13 januari schrijft de heet E. Felder ons het volgende:  Onder bovenstaande koppen publiceerde het „Centraal Weekblad" op 9 januari een artikel van de hand van de Zaanse predikant ds. P. J. O. de Bruíjne.
 
Hij schreef hierin over een in de Zaanstreek en daarbuiten veel besproken gebeuren, de woensdagavond-samenkomsten in de Hervormde Kapel aan het Hazepad te Zaandam, waar gesproken wordt door de bekende musicus Cor Kee uit Zaandam.
 
Naar aanleiding van dit artikel verschenen in vele dagbladen opzienbarende berichten, die al of niet bewust een tendentieus karakter droegen. Met voldoening stellen wij vast, dat dit blad het hierbij niet wilde laten en hierbij de gelegenheid heeft geopend, om klare taal te spreken over deze zaak.
 
Allen die de heer Kee kennen, zullen een glimlach niet hebben kunnen bedwingen. toen ze deze Zaankanter bij de „geestdrijvers" ingedeeld zagen en ze zullen zich verbaasd hebben afgevraagd: „Vanwaar al deze drukte?"
 
In het vroege voorjaar van 1952 keerde de heer Kee terug van een bezoek aan het Wuppertal, waar hij enkele dagen de samenkomsten meemaakte van de opwekkingsbeweging rondom Hermann Zaiss, de evangeliserende scheermessenfabrikant, waarover de heer Stroethoff uit Amsterdam, toendertijd als eerste Nederlander, iets gepubliceerd had. Op verzoek van ds. A. de Jonge, Ned, Herv. predikant te Zaandam, vertelde de heer Kee in een samenkomst aan het Hazepad, belegd door het Apostolaat der Ned. Herv. Kerk, van zijn ervaringen in Duitsland. Hij vertelde die avond met een overtuigende bewogenheid van de diepe indruk die de opwekkingsprediking op hem had gemaakt.
 
Speciaal tot de kerkleden ging zijn klemmend betoog uit en deze riep hij op tot bezinning op de lauwheid en verstarring van veel godsdienstig leven en tot het opnieuw zien van de enorme perspectieven die Gods Woord ons opent.
 
De prediking van de onmacht van de verloren mens, zijn verlossing door het bloed van Jezus Christus en het nieuwe leven voor de kinderen Gods kan niet bepaald een nieuw gezichtspunt genoemd worden, na bijna 20 eeuwen Christendom.
 
Het merkwaardige echter was, dat de belangstelling voor deze boodschap zo groot was, dat van vele kerkelijke en interkerkelijke instanties verzoeken kwamen tot spreekbeurten.
 
En vele tientallen malen sprak de heer Kee in de omliggende provincies. Elke veertien dagen en later elke week waren er op woensdagavond. nu donderdagavond, mensen in de Hazepad-kapel te Zaandam om die boodschap te horen.
 
Welke boodschap? Dat Jezus leeft. Dat Hij nog steeds dezelfde is. Dat God door Zijn Woord tot ons is gekomen. Dat dat Woord waar is en dat God Zijn Woord bevestigt, ook nu nog, met dat, wat wij ‚‚wonderen" plegen te noemen. En dat Hij van een mens alleen geloof in Jezus vraagt.
 
Zo werd een oud Evangelie nieuw, omdat het waár bleek te zijn. Zo werd het opnieuw de „Blijde Boodschap".
 
En vele Zaankanters en mensen buiten de Zaanstreek, kerkelijk of niet kerkelijk, kunnen U vertellen van wat Jezus in hun leven is gaan betekenen, voor het eerst of opnieuw. Ze zullen U vertellen van die wondere blijdschap, die groter is dan al hun strijd, omdat Jezus Overwinnaar is. Ze zullen U vertellen dat hun weg soms smal en steil is en haast onbegaanbaar, maar, dat ze hemelburgers zijn. Ja, ze zullen U wonderlijke verhalen doen en U misschien wel wat jaloers maken. Maar geestdrijvers? Kom, kom!
 
Maar vanwaar dan al dat geschrìjf in de krant over nieuwe sekten en nieuwe „leiders”? Als U een Bijbel bezit, lezer, lees dan Handelingen 24 nog eens rustig. Het is een oud verhaal, maar het blijkt nog actueel in onze dagen.
 
Wat wil dan dat Hazepad? Geestelijke monopolies? Gebedsgenezing? Biblicisme? Filiaal van geestelijke import? De zoveelste kerkformatie? Een toevluchtsoord voor malcontenten? Gaat U zelf maar door.
 
Neen, maar in dit Hazepad zijn veel persoonlijke beslissingen gevallen. Mensen zijn door Gods Heilige Geest aangeraakt. En hebben geluisterd naar Zijn roepstem, die zei: „Komt allen tot Mij, die vermoeid en belast zijt." Ze hebben gezegd: „Dank U, Heer Jezus, dat Uw dood en opstanding voor mijn zonden is geweest. Ik geloof wat U gezegd hebt. Ik geloof dat U Here Jezus, Gods Zoon bent,"
 
Ze willen Jezus volgen, met blijdschap, en anderen van Hem vertellen. Er zijn er, die Hem hierna ook in Zijn doop hebben willen volgen, in gehoorzaamheid aan Zijn Woord, om met Hem begraven en opgestaan te zijn, om de vernieuwing van hun leven in Hem te aanvaarden.
 
Er zijn er, die door deze beslissing al weken van de traditie van de leer van hun Kerk op dit punt.
 
Een kerkformatie heeft gemeend een enkel lid hierom door censuurmaatregelen buiten haar gemeenschap te moeten stellen. Toch erkennen vele kerken het verontrustend gebrek aan geestelijk leven bij hun leden, de afbrokkeling en de verdeeldheid in hun organisatie. En allen zoeken een nieuwe opwekking. Al was het alleen maar in eigen kring.
 
De klacht dat gebedsgenezing op de voorgrond staat, blijkt wel ongegrond. Het Evangelie in de eerste plaats en daarbij geeft God tekenen en wonderen.
 
Hoe onvolledig dit schrijven ook mag zijn, U zult begrepen hebben, dat de prediking op het Hazepad te Zaandam een klemmende oproep is tot nieuwe geestelijke bezinning in de Zaanstreek en ver daarbuiten.
 
Het wil alleen dienen. Dienen in het brengen van het volle Evangelie. Hetzelfde Evangelie dat in deze dagen met nieuwe kracht over de hele wereld gaat. Jezus leeft! Kent U hem? Kent U Zijn vernieuwende opstandingskracht? Kent U Zijn overwinning? Luistert U zelf een keer, lezer, op een donderdagavond of een zondagmiddag in de Doelenzaal te Amsterdam en oordeelt zelf. U is er ook bij betrokken! Want om U is Hij arm geworden, terwijl Hij rijk was, opdat U door Zijn armoede rijk zoudt worden! (Tot zover de Zaanlander) .
 
Allerwege wordt grote dorheid in het geestelijk leven geconstateerd. Welk kerkblaadje men leest, steeds dezelfde verzuchting: was er maar meer leven, het geloof is zo vermaterialiseerd, alles is zo moe en mat.
 
Maar . . . God is niet moe en mat. Hij laat niet varen het werk van Zijn handen. Hoe gedrukt alles kan zijn, de Heilige Geest is niet weggenomen. Hij wil de rokende vlaswiek aanblazen. Als het kan tot een groot vuur. Hij wil! Ook in onze dagen. Wij zien en horen dat steeds weer. Hij wil! Willen wij?
 
Waar even openheid is, waar deuren en ramen niet dicht geslagen zijn en nog op een kier staan, blaast de Geest binnen. Soms zo, dat bloempotjes zelfs mooi beschilderd van de vensterbank in stukken vallen.
 
Wie hier niet veel aandacht aan schenkt, maar wel aan het heerlijke frisse, dat in huis komt, wordt dubbel en dwars gezegend in zijn geestelijk leven.
 
Vergeet het niet: de Geest blaast waar Hij wil en deelt ook uit, zoals Hij wil. Wees blij als Gods wereld in Christus in nieuwigheid weer openbreekt en bekend wordt, de slaap verdwijnt en Klaas Vaak geen gelegenheid meer krijgt met zijn korreltjes, soms van „Christelijke" aard, in de ogen van de kinderen Gods te strooien.
 
Heerlijk als men Gods doen bespeurt, herkent en niet in de zonde valt van het „dat kan niet" en aan het „verjamaren" en ,,vertoenen" slaat, vergetend dat Jezus Christus dezelfde is: toen, nu, straks.
 
Tot eer van God wil ik één en ander vertellen wat ik in en rond het Hazepad mocht meemaken van de waarmaking van Gods Woord, speciaal wat betreft: Marcus 16:17, l Corínthe 12:28, Mattheus 8:17 en Jacobus 5:l—l8.
 
Tot een getuigenis en om het licht niet onder de korenmaat te zetten, zoals de Here Jezus ons heeft geleerd.
 
Drie jaar geleden leed zuster C. te Z. aan een rugziekte, had erge pijn, was verzwakt en kon haar armen niet omhoog krijgen. Ze was opgevoed in ongeloof voor geloofsgenezing. Dit kwam niet meer voor. Doordat ze gehoord en gezien had wat in het Hazepad gebeurde op dit terrein, begon ze tot andere gedachten te komen. Ze streed er mee.
 
Op zekere dag werd ik gedrongen haar op te zoeken, met haar te bidden en handen op te leggen. Direct werd ze verlost van haar ziekte.
 
In tegenwoordigheid van haar oude moeder, die ook dacht dat ‚,dit" vroeger wel kon gebeuren en nu niet meer (het was toch iets voor „toen")‚ zwaaide zij met haar armen en tilde een bak met vijf kilo aardappelen op.
 
Tevens werd zij vervuld met de Geest.
 
Wat werd er gejubeld en gedankt. Zij heeft zich het getuigenis niet geschaamd. Haar schoonzuster, de L. te Z., die kanker had en nog maar kort te leven, ze werd er op voorbereid, kwam onder de indruk van dit gebeuren. De boodschap van de Goddelijke genezing drong steeds meer tot haar door, haar geloof groeide. Toen br. Zaiss in oktober 1953 in de Ronde Lutherse Kerk te Amsterdam kwam, vroeg ze mij: broeder Kee, zal ik daar heengaan? Als U kunt, zei ik, ga er heen, in geloof.
 
Woensdagsavonds, 7 oktober, ging deze zieke vrouw, begeleid door haar genezen schoonzuster, naar Amsterdam, Ze konden een plaats krijgen op de tweede gaanderij, dus ver van br. Zaiss. Maar Gods Geest blaast waar Hij wil, onder het gebed van deze broeder voor de zieken, raakte zij. voor het oog, bewusteloos. Haar begeleidster gaf haar wat eau de cologne. Maar ze kwam spoedig bij en zei: er is iets met me gebeurd, ik ben genezen door de Here. En zo was het en is het nog. Medisch onderzoek bewees het.
 
Veel vreugde was er, helaas kwam er ook van gelovige zijde veel verzet tegen. Het werd lastig gevonden.
 
Ja, de Here kan en wil soms „lastig" zijn, heerlijk, als wij ons dan niet ergeren en verharden.
 
Als ik denk aan zr. F. te H. geniet ik. Dertig jaar kon ze niet alleen lopen. Buiten ging ze altijd aan de arm van haar zuster en binnen moest ze zich vasthouden aan stoel of tafel.
 
Denkt U deze gebondenheid eens in. Nu kan ze, in 't geloof aan haar machtige Heiland, alleen naar de kerk, boodschappen doen enz. Toen ze voor het eerst in het Hazepad kwam en hoorde over de kracht van het geloof, bracht ze, als velen. de tegenwerping: als God het nu niet wil en het Zijn wil is dat ik zo blijf! Ik vroeg haar of ze al eens, ziende op Jezus, geprobeerd had alleen te lopen. Haar antwoord was ontkennend. Toen adviseerde ik haar moed te vatten in het geloof en het morgen eens te proberen, doe als Esther en zeg: kom ik om, dan kom ik om.
 
Enige weken later, toen ze alléén het Hazepad binnen kwam lopen, zei ze lachend: ,.Ik heb het geprobeerd en het ging en het gaat al oefenende steeds beter en het resultaat ziet U nu. Tot prijs van Jezus naam_"
 
Wel loopt ze nog wat mank, maar de Here werkt verder.
 
Dit is dus geen geval van plotselinge genezing. De Here werkt niet volgens bepaalde schema's. Hij is de God van verrassing, laten wij maar eenvoudig in het geloof gehoorzamen, dan zal Hij werken op Zijn wijze.
 
Ongeveer twee jaar geleden leerde ik iemand kennen, die te lijden had van demonie. Zijn werk kon hij al enige jaren niet doen. Dat deed zijn vrouw. Las hij, dan moest hij blijven lezen en kon daar voorlopig niet mee ophouden. Tuinde hij, dan moest hij door blijven tuinen enz, enz, Andere machten dreven hem, hij werd er erg door verzwakt en verlamd. De psychiater kon hem niet helpen. Daar hij gehoord had van de Hazepad-samenkomsten, kwam hij er met een vriend naar toe, hij bespeurde daar een grote kracht. Verschillende keren kwam hij terug, wat hem veel moeite kostte. De dag voor de samenkomst werd hij dan als 't ware op bed gesmeten en voelde zich ziek. Toch was hij met uiterste inspanning in staat zich er van los te rukken en naar Zaandam te komen. In de samenkomst voelde hij zich dan bevrijd. Daarna begon het oude liedje weer.
 
Nadat de Here me geopenbaard had waar de sleutel tot bevrijding van hem lag en na een kort, door de Geest bezield gebed en verbreking van een amulet werd hij bevrijd. Verlost van honderden demonen, zoals hij zei.
 
Toen hij bevrijd werd lag hij als dood in een stoel, maar de Here maakte hem steeds sterker, hij is alleen naar huis gegaan. De volgende dag vertelde hij zijn psychiater van zijn genezing. Ook andere mensen zocht hij op, die zich alleen verbaasden over de verandering die bij hem plaats had gevonden. Hij kon weer gewoon werken en kan dat nog. Het bloed van Jezus Christus heeft de grootste kracht.

Een vriend van hem leed aan angstdemonie en durfde alleen 's avonds laat buiten te lopen, verder leefde hij binnenshuis. Hem vertelde de bevrijde van zijn genezing door Jezus. Dat wilde hij wel aanvaarden, als de genezene zou opeten, wat hij hem zou voorzetten. Hij werd namelijk voor zijn bevrijding door de demonie verhinderd te eten. (Ik heb dat meer meegemaakt. Eenmaal gebood ik zo'n gebondene in Jezus naam te eten. De duisternis werd toen doorbroken door de grote Doorbreker).
 
Onze broeder werd nu van alles voorgezet. En hij at, na heel wat „gangen" moest hij tenslotte nog een portie ijs verwerken. In stilte bad hij: Here Jezus, wil alstublieft maken dat het lukt. Het ging en toen werd Jezus levensgroot voor zijn vriend. Wat zou hij nu doen? Op Jezus overwinning ingaan? Het heeft enige tijd geduurd. Een paar weken later kwam hij per auto met zijn vriend bij mij. Wij hebben over de Here gesproken, gebeden en . . ‚ , hij werd verlost. Nu kan ik morgen met de trein en tram terug naar mijn huis, zei hij. En zo gebeurde. Gods Zoon heeft ook deze gevangenis gevangen genomen. Hij is Overwinnaar, daarom zal Hij overwinnen.
 
Dat Gods volk toch wakker worde en meer in het verweer kome tegen de geestelijke boosheden in de lucht (Efeze:12).
 
In de twee laatstgenoemde gevallen trad plotseling bevrijding in. Dat is niet altijd zo. Soms moet moeizaam. volhardend gebeden en gestreden worden om de demonische machten in Jezus naam hun prooi te ontroven. Zij willen ons ook wel eens bang maken door toverij, bijvoorbeeld door een voorwerp van het ene huis in het andere over te brengen zonder menselijk tussenkomst of helemaal te doen verdwijnen, hetgeen ik meemaakte. Onzin? Lees maar eens „Krankheitsgeschichte der Gotliebin Dittus" door joh. Chr. Blumhardt.
 
Jezus verlost van vrees.
 
Vraag dat maar aan br. S. te K. Hij zal U dan vertellen hoe er rust gekomen is in zijn geplaagde zenuwgestel. Dagen lag hij soms in bed, murw geslagen door vrees. Bang voor die en die in een gevoel van minderwaardig te zijn. Dat wil Satan graag. God niet. Die wil dat de mens zijn waarde in Christus leert kennen. God wil de verruiming, niet de verenging. Nachten waren er, dat hij het binnen niet uit kon houden en de straat op vluchtte. Een ongelukkig leven, zoals helaas van velen.
 
Toen zijn vrouw zich bekeerde werd het eerder erger dan beter. De demonen verzetten zich altijd tegen Jezus.
 
Toch lukte het zijn vrouw hem een keer mee te krijgen naar het Hazepad. Toen de samenkomst geëindigd was en hij weer buiten stond, zei hij nooit weer mee te gaan, want die kerel (dat was ik) krijgt me nog en ik wil dat niet.
 
Het gebruik van mijn naam als vloek gaf hem meer „voldoening" dan gvd. te zeggen. Maar het niet aflatend gebed van Gods kinderen is een kracht!
 
Na enige maanden kwam hij weer mee en . . . Jezus overwon. Hij bekeerde zich en werd verlost. De Geest maakte van hem een lief kind van God.
 
Anderhalf jaar later maakte hij iets merkwaardigs mee. Bij een ontploffing in de fabriek waar hij werkte, verbrandde zijn gezicht en handen tot in de tweede graad. Hij werd naar het ziekenhuis gebracht. Door het gelovig gebed (lees Jacobus 1:2—8) heeft hij geen pijn gehad. Stel U dat eens voor. Vlug en goed genas hij. Tot glorie van zijn Heiland.
 
Kent U me niet meer? vroeg een zuster na een samenkomst, toen ik geen teken van herkenning gaf. En ze zwaaide met een van haar armen in het rond. Eens was die slijt, Jezus genas na handoplegging.
 
Hoe wonderbaar werd zuster de N. te A, aangeraakt door haar Heiland. Haar ogen begonnen te tintelen als ze getuigt van de genezing van suikerziekte, door medici gecontroleerd. En van struma en bronchitis. Alle benauwdheid is weg en ze fietst door Amsterdam.
 
Genezingen maakte ik mee, onderwijl ik het Woord uitlegde. Ik denk bijvoorbeeld aan iemand, die een ongemak aan één der benen had en daar veel last van had bij het lopen. Na afloop van de samenkomst kon ze tot haar verbazing goed lopen. Een ander had een „dode” pink, waar ze niets meer mee kon doen. Ze voelde er een trekking in en . . . de pink was normaal.
 
Spiritisme?
 
Zo wordt wel eens beweerd door gelovigen, die zich zelf graag laten bewerken door iemand die met een „broeder van de overzij" werkt (sicl). Wat een onkunde. Neen, geen spiritisme. Daar strijden wij tegen. Verschillende spiritisten uit de Zaan zijn uit nieuwsgierigheid naar het Hazepad gekomen en door het Woord overmeesterd. Verlost werden ze uit de zogenaamde wereld van het licht. Ze verheugen zich nu in de verlossing door Jezus bloed.
 
Hieronder volgt een geheel andere getuigenis. Het werd reeds eerder in „Kracht van Omhoog" gepubliceerd:
 
‘s HEREN GOEDHEID KENT GEEN GRENZEN

Zaandam. 3 September 1953
 
't Is nu ruim anderhalf jaar geleden dat wij de eerste bijeenkomst bijwoonden van de heer Cor Kee. Deze vertelde van zijn reis naar Wuppertal. Na afloop waren wij diep onder de indruk en overtuigd, dat wij nooit werkelijk met God rekening hadden gehouden. Zijn wil had in ons leven nooit kunnen geschieden en nu voelden wij ons schuldig en zondig! Maar wij misten ook de weg en wij hebben 's avonds onze knieën gebogen en hebben onze zonden beleden, ons leven in Zijn hand gesteld en onze zorgen op Hem afgewenteld. Wij kregen diezelfde nacht rust. Het was dus waar wat er in de Bijbel over staat.
 
In 1943 trouwden wij. Eind 1944 kregen wij een zoon die achteraf gezien wonder boven wonder leefde. Wij hebben nog twee levenloze zevenmaands kinderen gehad en drie miskramen. Tegen de zesde maand werd mijn vrouw dik en opgezet. Niervergiftiging, zei de dokter. Volgende weer precies zo. Nieren bleken goed te zijn, maar weer dezelfde verschijnselen en het kindje ging weer dood. De vrouwenarts gaf geen hoop meer. Wij dachten dat dit een vingerwijzing Gods was en dat wij er nu verder voor moesten zorgen dat er geen kinderen meer konden komen.
 
Maar nu wij ons aan de Heer hadden overgegeven en ons leven in Zijn hand hadden gesteld, voelden wij wel dat wij ook de geboorte aan God moesten toevertrouwen. Dat was voor ons een moeilijke beslissing. Wij konden er niet uitkomen en spraken er met verschillende mensen over. Maar wisten niet of wij nog om een kindje mochten vragen en of het Gods bedoeling wel was. Wij leefden in afwachting. Op een avond, nadat wij daarover weer veel gesproken hadden, maar nog geen oplossing vonden, kwamen wij op de slaapkamer van ons zoontje om hem nog even weer toe te dekken. Nooit wordt hij dan wakker, maar deze keer zien wij op zijn stoel mijn bijbeltje liggen. Hij beurt zijn hoofd op en zegt: .,Ik kon het niet vinden."
 
„Wat dan?" is onze vraag.
 
Hij zegt: ,,'s Heren goedheid kent geen dalen." Hij laat zijn hoofd in het kussen vallen en slaapt verder. Voor ons was dit echter het antwoord! Wij hadden veel gezondigd, maar 's Heren goedheid kent geen dalen. Hij heeft die schuld van ons weggedaan!
 
Na verloop van enige tijd kondigde zich een baby aan. Er is toen veel gebeden, maar ook veel getuigd dat deze baby nu goed zou komen omdat wij gehoorzaamden. Mijn vrouw was wel onder controle van de dokter. Deze heeft echter nooit medicijnen gegeven of zoiets. Ook heeft zij zich niet in acht genomen door bepaalde tijden te rusten en niet te reizen in trein of bus en geen dieet gehouden, wat anders altijd wel moest.
 
Tegen de zesde maand kwam de dikte weer opzetten: benen, handen, gezicht, alles zette op. Zou het nu toch mis gaan? Zou het toch niet Gods bedoeling zijn, dat wij nog een kindje krijgen? Dat zijn de menselijke gedachten die dan opkomen. Maar God zegt dan tegen je in Zijn Woord: ,,Zou voor de Heer iets te wonderlijk zijn?" Wij hebben dit woord geloofd en God eraan gehouden. De dikte bleef, maar deerde niet meer. Ook kwam, zoals altijd, de hoest opzetten en dat bleef. Daarvoor had mijn vrouw speciale poeders liggen. Maar nu heeft ze gebeden, de hele nacht en de volgende dag was het over en het is nooit weer teruggekomen! Door deze verhoring kregen wij steeds meer zekerheid en vreugde en de laatste maand hebben wij al feest gevierd. Op 21 Februari 1953 werd onze Paul geboren. De placenta vertoonde dezelfde afwijkingen als bij de voorgaande baby’s, die levenloos kwamen. Maar Paultje leefde wel! Zou voor de Heer iets te wonderlijk zijn?
 
We hebben de Heer geloofd en geprezen. We hadden ons aan Hem overgegeven en gehoorzaamd. Hij heeft ons niet beschaamd doen uitkomen. Paultje is nu al een half jaar, het is een zeer levendig en kerngezond kind. 's Heren goedheid is oneindig groot. Hij is genadig en barmhartig en geeft zeer veel blijdschap. Nadien hebben ze nog twee kinderen gekregen. Lastig, die handenbinders? Je kunt dan niet je eigen zin en idee volgen? Ouderwets? Het gaat ook om die ouderwetse Godsdienst. Vraag maar eens aan br. en zr. Koeslag hoe ze er over denken. Hun adres is: Jan Windhouwerstraat 14, Zaandam.
 
Waar geloof is, kan de Here werken.
 

Hebt geloof op God, zei de Heiland (Marcus ll:22). Alle dingen zijn mogelijk voor wie gelooft (Marcus 9:23). Wij moeten de geloofssnaar spannen, anders is hij niet te gebruiken. Doen wij dit, dan is het mogelijk, dat de Here met Zijn Goddelijke Vingers de snaar aanraakt en er wondere muziek aan ontlokt.
 
Wanneer? Als het Zijn tijd is. Hij is Soeverein. En toch vergeet het niet, Jezus zegt: U geschiede naar Uw geloof (Mattheus 9:29).  Naar de mate van Uw geloof. Uw geloof heeft U behouden (Lucas 18:42).  En heeft Hij niet in Marcus ll:2 dit voor de mens zo onbegrijpelijke woord gesproken: „Al wat gij biddende begeert, gelooft dat gij het hebt ontvangen en het zal U geschieden".  Dus danken voor een lege zak, die toch gevuld is en gevuld zal worden?!
 
Andere vertalingen geven: gelooft, dat gij het reeds verkregen hebt en gij zult het verkrijgen (Friesche); gelooft, dat gij het inderdaad (Tatsachlich) ontvangen hebt en gij zult het ontvangen (Menge).
 
Laat dit Gods Woord in zijn van menselijkheid staan. Verzoet het niet. Erger U er maar eens aan. Strijd er mee. Het is in geloof genomen van enorme kracht.  Jezus zei eens: indien gij niet wordt als een kind . . .  Dáár, waar Zijn woorden doordringen en onze overleggingen door die van Hem worden overwonnen. zien wij Zijn krachten tot ontplooiing komen.
 
Na veel strijd was dit het geval met zr. Z. te Z. Twaalf jaar leed ze aan hooikoorts. Ze geloofde, dankte en genas. Dit is nu al een paar jaar geleden. Wel heeft ze tweemaal nog een aanval gehad, maar in het geloof overwonnen.
 
Meerderen ken ik, die van dezelfde kwaal zijn genezen en waar geen aanval meer terug kwam. Een br. te A. leed er ook aan. De boodschap kende hij. Vlak voor een samenkomst kreeg hij thuis een aanval. Blijf thuis, zei zijn vrouw. Nee. zei hij. Ik vertrouw dat de Here mij in de samenkomst ‚,vrij" zal houden. Zo gebeurde en nog is hij ‚,vrij".
 
Het geloof kent het: en tóch . . .  Hoe heerlijk genas zr. P. te H. van aangezichtspijn en kan zr. F. zonder bril fijn schrift lezen, werd een jongetje op zijn kinderlijk geloof van bedwateren bevrijd en zr. R. van reuma. Kennissen van laatstgenoemde, die dat hoorden, wilden het niet geloven voor ze het zagen. En het was zo. De genezende heeft het niet onder stoelen of banken gestoken en Jezus de eer gegeven.
 
Enige tijd geleden baden wij voor zr. T. te Z. die een hand had met eczeem. Vroeger was zij spiritiste. Nu kent ze de Heiland en vertrouwt kinderlijk op Hem. De volgende dag belde ze bij mij thuis aan en liet me haar hand zien: gaaf. Als je dat dan zo meemaakt, word je ontroerd door Gods barmhartigheid.  En zo zou ik door kunnen gaan. Maar laat ik eindigen, het wordt eentonig. Alhoewel ik het heerlijk eentonig en eentonig heerlijk vind.
 
Toch nog een geval. Hierover is in de Christelijke pers een paar keer wat spottend geschreven, jammer is dat.  Op verzoek van ouders en familie baden we voor een meisje dat een gevaarlijke bloedziekte had. Ze lag op sterven. De dag na het gebed vroeg ze om eten en knapte steeds meer op. Al gauw speelde ze weer buiten. Medisch ouden zoek wees op genezing. Toch herhaalde de ziekte zich na enige tijd en spoedig daarna stierf ze volkomen bereid. Zowel het een als het ander zijn tekenen van Jezus' liefdesmacht. Niet het minst het laatste: om een kinderzieltje na zo'n fleurig levensintermezzo weer zó voor te bereiden op het hemelleven.
 
Op gevaar af voor hoogmoedig te worden aangezien het volgende: Als ik niet geloofd had en deze weg niet had bewandeld en wel gezien op het gelach en smalend „vroom" schouderophalen van velen en het vermanend advies van (het spijt me dat ik het moet zeggen en het verdriet me ook) kerkelijke zijde had opgevolgd, nl. „dat bidden en genezen" weg te laten, waren al deze kostelijke zaken niet gebeurd.

Hoeveel mensen zijn er naar geest, ziel en lichaam niet door gezegend en is de naam van lsraëls God, de Machtige Jacob's er door verheerlijkt?  Niet ons, niet ons maar Uwen Naam geef eer, om Uw goedertierenheid, om Uw trouw.
 
Ik weet in dit schrijven de genezing sterk naar voren te hebben gebracht. Moedwillig deed ik dit, omdat er veel geringschattend over gesproken wordt. En toch hoort het bij het Evangelie. Tekenen zijn het van Jezus' liefde. Tekenen van Zijn aanwezigheid. Tekenen van het Godsrijk, dat er is en daarom komt.

Lees de Bijbel.
 
Lees rustig, hardop, vele keren, ja vijfentwintig keer hetzelfde. Zo gek doet U niet? Jammer, het is een prima recept om goed aan de weet te komen wat er staat en eens gezond te schrikken van woorden en uitspraken, waar je altijd overheen hebt gelezen en waarvan je zult zeggen: staat dat er? Dat heb ik nooit geweten.
 
Lees de Bijbel.
 
Dan blijft U nuchter en zult nooit zeggen, dat, die genezen is door Jezus directe aanraking, niet meer ziek kan worden of dat een Godskind niet ziek hoeft te zijn; ge zult weten dat het niet altijd zo is: niet genezen, geen geloof. Hier denk ik bijvoorbeeld aan vader Stanger uit Möttlíngen, die op latere leeftijd wegens jicht in een invalidewagentje gereden werd en toch velen genas. U zult niet zeggen dat de medische wetenschap en de beoefening er van uit de boze is; maar wel dat de geneeskunde in deze „adventtijd" een zegen is; maar dat er ook sprake kan zijn van groot, God verheerlijkend geloof tijdens ziekte; dat niet alles „pasklaar" is voor een Godskind en onze Vader in Christus in liefde „openbaart” en „verbergt".
 
Lees de Bijbel.
 
Het is een goed recept om de goedheid des Heren te leren smaken. Dat smaken is U te subjectief? Te persoonlijk? Toch beveelt de Geest het ons aan in Psalm 34:9. Smaakt, dat de Here goed is. En smaken doe je toch met je eigen mond? Of het Evangelie dan niet objectief is? ja, ook dat. Het is beiden: het een en het ander. Dat wij dit niet vergeten.
 
Lees de Bijbel.
 
Zie die wondere Godsuitspraken. Het heerlijke: ‚,in Hem volmaakt" en daarom: „laat los" (brieven van Paulus).  Ga uit van het ‚‚zijn" in Christus, zoals het Woord ons leert. Niet er naar toe werkend. Nee, vanuit het geweldige ,,hebben" in Hem door het geloof. Geen zucht van ons. Worden wat we zijn!
 
„Houdt het daarvoor, dat ge wel der zonden dood zijn, maar Gode levend zijt in Christus Jezus, onze Here." (Brief van Paulus ‘aan de Romeinen, hoofdstuk 6:ll).
Hoe dat kan en mag?  Alleen door op Christus Jezus te zien. „Wat Hij gestorven is, dat is Hij der zonden eenmaal gestorven, en wat Hij leeft, dat leeft Hij Gode (Romeinen 6:10).
Ik dood voor de zonde? Ik levend voor Hem? Nee, zo was het voor Jezus, maar voor mij?  Wat voor Hem geldt, geldt ook voor U, die in Hem gelooft. Wondere genade. Heeft Hij niet gezegd: „Al het Mijne is het Uwe"? Bedenk deze woorden van boven. God adviseert het ons in de brief van Paulus aan de Colossenzen 3:27.
 
Het wonder van het „houdt het daarvoor" is: dat God het ‚daarvoor houdt!"  Zo'n evangelie doet ons verend lopen.  Deze goddelijke zaken zijn het die we met elkaar onder: zoeken in onze door-de-weekse samenkomsten (o.a. op Donderdagavond) aan het Hazepad.  Hoe worden Wij gesterkt als wij Gods plan met de wereld volgens Zijn mededelingen in Ouden Nieuw Testament mogen zien. Het wonder van Israël, de vernietiging van de scheidbrief enz.
 
Hoe wonderbaar is Zijn getuigenis.  Hoe heerlijk Zijn Geest met de Wondere gaven, „Geloofd zij de God en Vader van onze Here Jezus Christus, Die ons naar Zijn grote barmhartigheid door de opstanding van Jezus Christus uit de dode heeft doen wedergeboren worden tot een levende hoop."
 
Ook in onze tijd?  Ja, want Jezus Christus is dezelfde; toen, nu, straks.
 
Bron: Kracht van Omhoog 5 januari 1957

Opwekkingssamenkomst in Goes

Op uitnodiging van het Goesse Comité tot Opwekking en Verdieping van het Geestelijk Leven, welk comité ook de samenkomst met Hermann Zaiss organiseerde, sprak in „De Prins van Oranje” te Goes de bekende organist en evangelist Cor Kee uit Zaandam.

De heer Kee begon te zeggen, dat hij de uitnodiging om in Goes een evangelisatie-samenkomst te houden, had willen afslaan. Maar na biddend overleg was hem gebleken dat hij naar Goes moest en was hem gezegd te spreken over Ezechiël I, ev. Toen hij dit Schriftgedeelte nalas‚ was hij erg geschrokken, aldus de heer Kee. Zo bepaalde hij dan zijn talrijk gehoor bij het visioen van Ezechiël, die verkeerde te midden van de ballingen aan de rivier.

Ten slotte kwam spreker terug op het slot van Ezechiël III. Daarin komt voor een opdracht om de goddelozen te waarschuwen, opdat zij het leven zullen behouden en een waarschuwing aan de rechtvaardigen, dat zij zich niet zullen afkeren van de gerechtigheid en geen onrecht zullen doen.

Na afloop van zijn toespraak werd door de heer Kee met de aanwezige zieken gebeden en legde hij deze, in Christus naam de handen op ter genezing.

Bron PZC 1959-03-03

Wie en wat is Hermann Zaiss

De naam Hermann Zaiss is voor tienduizenden in Nederland niet meer onbekend. De Duitser, een man van gevorderde leeftijd, is een fabrikant uit het Ruhrgebied, die in de ‘laatste jaren daar tot de voorganger van de opwekkings-beweging in het Wuppertal is geworden. In deze streek leefden nog altijd invloeden van het piétisme en van de “revival” uit het begin onzer eeuw; vooral de boodschap van Johann Christoph Blumhardt, de prediker van Mottlingen, heeft daar bij zeer velen aangeslagen.

Hermann Zaiss, die alle reclame en sensatie rondom zijn persoon en optreden vermijdt, is daar in het Wuppertal in vele christelijke samenkomsten voorgegaan en toen zijn er verschillende gevallen van gebedsgenezing geconstateerd.


Steeds meer Nederlanders trokken daarop naar Wuppertal en vooral .door de getuigenissen van de evangelist Stroethoff uit Amsterdam is de begeerte gewekt om Zaiss ook in ons land te laten komen. Hij heeft daarin toegestemd en zo zal hij van 27 October af in een tiental plaatsen (in Goes op 31 October) spreken over het onderwerp: ,,Het Woord Gods is levend en krachtig.” Enkele van deze bijeenkomsten (Zeist en Hattem) zijn uitsluitend _voor predikanten bestemd. Er heeft zich voorts een campagneteam samengesteld waarin naast enkele predikanten een Rotterdamse zenuwarts, de Zaandamse organist Cor Kee en de letterkundige Anthony van Kampen zitting hebben genomen.

Door de komst van Hermann Zaiss is het vraagstuk der gebedsgenezing in de christelijke gemeente thans tot een van de drukst besprokene geworden. Sommigen beschouwen dit als een typisch naoorlogs verschijnsel, maar anderen wijzen er op, dat in het Nieuwe Testament ook over de handoplegging gesproken wordt en dat de gave der genezing in de oudste christelijke gemeenten herhaaldelijk voorkwam. Daarom ook hebben bijvoorbeeld de Amsterdamse Hervormde predikanten zich op dit punt ernstig beraden en hebben zij bekend gemaakt, dat zij deze opwekkingsbeweging zeer ernstig nemen, maar gaarne alles zouden willen vermijden wat zou kunnen leiden tot sensatie en opzweping der geesten.

Schrijf een commentaar: (Klik hier)

123website.nl
Tekens over: 160
OK Verzenden.

H.Tjoelker | Antwoord 22.01.2016 00.56

Wat een tijd. de vijftige jaren. Wat heeft mijn Opa daar vaak over vertelt, dat hij naar de samenkomsten ging van Hermann Zeiss. Wat een beleving.......

Bekijk alle commentaren

Nieuwe commentaren

05.09 | 20:54

Mooie en informatieve tekst

...
03.01 | 14:15

Mooi om (toevallig eigenlijk) hier te komen 20 jaar na het overlijden van Cor Kee.

...
18.02 | 14:09

Zet deze video erbij:
https://www.youtube.com/watch?v=oTsDgY6CqEM.
Kee's muziek klinkt aanzienlijk beter op een fraaie Witte
dan op een electronicum.

...
22.01 | 00:56

Wat een tijd. de vijftige jaren. Wat heeft mijn Opa daar vaak over vertelt, dat hij naar de samenkomsten ging van Hermann Zeiss. Wat een beleving.......

...
Je vindt deze pagina leuk