DE CONCERTEN

Dick Welman, — Cor Kee

Er was iets in het concert van Dick Welman en Cor Kee in de Zendingskapel aan de Keizersgracht, iets waardoor het zich van andere onderscheidde. Het programma was bijna geheel van religieuze inhoud, terwijl in een voorop geplaatst citaat nog eens nadrukkelijk op de ideële verheffing door de kunst werd gewezen. Hetzelfde citaat schreef deze werking ook toe aan alle kunst, ieder op hare wijze.

De hoorder kon dus slechts acht geven op de ondergrond van het gebodene en verder niets vragen, ook niet of de wijze van alle kunst wel kunstig is. Toch liet zich de indruk niet wegnemen, dat de zanger Dick Welman te veel op zijn bedoelingen vertrouwde en dezelfde ook bij de hoorder veronderstelde.
In intieme kring kan een voordracht aldus volkomen aan haar doel beantwoorden, maar | onder vreemden is de bedoeling niet zo openbaar, hetgeen men aan een willekeurig gesprek kan ervaren. Het meeste contact schiep hij met zes liederen van Beethoven, die veel minder eisen stellen dan een aria van Bach Zij zijn de eenvoudigste zijde van Beethovens kunst en worden door het concertleven om die reden zelfs ietwat verwaarloosd. Daarom waren zij hier volkomen juist geplaatst. Zij spraken alleen door de keus reeds en de bedoeling ging niet verloren.

Cor Kee, die zich met een uit Vlaanderen herkomstige taalzuivering orgelist noemde toonde onder andere in een eigen koraalbewerking en een toccata van Bach voorkeur voor sterke contrasten, waaronder aan de articulatie soms enige afbreuk werd gedaan. De ‘Inleiding’ was in het kader van dit concert een goede gedachte. Improvisatie zou hier nog meer aan de traditie van het instrument hebben vastgehouden. C. S.

Bron: De Telegraaf  1923-12-29

Woestijn van zelfoverschatting en onvermogen

 1925-12-08 Men schrijft ons uit Amsterdam: Officieel gaf de heer Dick Welman een concert in de Ronde Luthersche Kerk met medewerking van Mia Peltenburg en van Cor Kee (organist). De feiten waren anders, want op deze allertraagste en tragische avond heeft Mia Peltenburg enige oasen van schoonheid gebracht in deze wanhopige woestijn van zelfoverschatting en onvermogen.

Laten we beginnen met de woestijn, om te kunnen besluiten met de oasen. De heer Weiman noemt zich bariton en dat staat hem vrij; maar het blijft bij noemen en bij enkele goede tonen in het medium; de rest, te weten: hoogte en diepte, zijn zo goed als onbruikbaar. Van de trage karavaan tonen, die onze oren passeerde was misschien een twintigtal op concert-peil, het overige zelfs niet accepteerbaar voor het studeervertrek. Is de toonvorming dus geheel onvoldoende, een en ander werd nog ongenietbaarder door de slepende en tergend langzame voordracht Aan deze laatste eigenschap lijdt ook de heer Cor Kee, organist Het is alles langzaam en breiig, wat er onder zijn handen uit het orgel komt. Was het maar bij langzaam gebleven; erger is, dat de heer Kee een zeer zonderlinge trant van registreren bezit: zo waren o.a. de geluiden in het voorspel van Wolf's „Denk' es o Seele" gewoon potsierlijk, het leek wel een „pierement".

De heer Kee improviseerde tot slot een „Fantasie", die het toppunt van onbenulligheid was. Aan Mia Peltenburg de zware taak, de stemming telkens weer op peil te brengen, wat schitterend gelukte. In zulke situaties leert men eerst de grote geestelijke kracht van een kunstenares kennen, die zich zo over zulk een impasse weet te verheffen. De zangeres zong liederen van Hendrik Andriessen en Alphons Diepenbrock, de „Oud-Hollandsche Liederen" van eerstgenoemde met onwezenlijk schone, blanke stem, het „O Jesu ego amo te" van laatstbedoelde met wonder warme devotie.

Bron: De Maasbode 08-12-1925



KERKCONCERT

Zij bood gisteravond een ongenoeglijke en voor de uitvoerenden tamelijk ontmoedigende aanblik, de Ronde Luthersche Kerk, waar de heer Dick Welman een concert gaf, met medewerking van Mia Peltenburg en Cor Kee: de aanblik van vele lege stoelen en banken, en hier en daar, in verborgen hoekjes min of meer weggedoken, plukjes van twee en drie hoorders. Dat is fataal voor de atmosfeer, die dan ook nauwelijks wilde komen, en alleen bij den zang van Mia Peltenburg enigszins merkbaar werd. Want hetgeen de baritonzanger Welman presteert, is technisch nog niet van dien aard, dat het reeds als „Konzertreif" aangemerkt kan worden; er zijn enkele goede détails, doch daartegenover staat veel, wat aanleiding geeft, den heer Welman ernstig te raden, zijn techniek van de grond af duchtig te herzien; in elk geval niet zóó door te gaan.

De organist Cor Kee wisselde de zangvoordrachten af met werken van J. S. Bach, Saint-Saëns en een eigen fantasie.

Bron: Algemeen Handelsblad 08-12-1925


Ronde Luthersche Kerk

Zang en orgel. Het was in één woord triest. Een kerk voor meer dan tweeduizend vrome zielen bevatte nog geen zestig verkleumde kunstaanbidders. Voorwaar geen aanmoedigende omgeving voor de uitvoerders. Ik ben dan ook gaarne bereid de helft van de mislukking van dit concert aan deze bijzondere omstandigheid toe te schrijven. Maar dan blijft or helaas nog een. helft over. De heer Cor Kee is geen gelukkig organist. Afgezien van het feit of hij op dit orgel wegwijs is, wat men verwachten mag, waren zijn opvattingen van Bach, Saint-Saens en de lied-begeleidingen zo schools, dat men niet tot de muziek zelf toekwam. De bariton Dick Welman overtuigde evenmin van zijn concertrijpheid. Daar is technies zoveel nog te veilen. Ook Mia Peltenburg had onder het galmen der ruimte te lijden. Maar af en toe klonk toch haar mooi, vol geluid en drong een accent tot ons door, waaraan we de musicienne herkenden. In deze omstandigheden zij óver de inhoud van het programma beter gezwegen. Vermelding verdient slechts, dat in de samenstelling een lofwaardig streven zat. Maar triest was de avond.
P. F. S.

Bron: Het Volk 09-12-1925

Schrijf een commentaar: (Klik hier)

123website.nl
Tekens over: 160
OK Verzenden.
Bekijk alle commentaren

Nieuwe commentaren

05.09 | 20:54

Mooie en informatieve tekst

...
03.01 | 14:15

Mooi om (toevallig eigenlijk) hier te komen 20 jaar na het overlijden van Cor Kee.

...
18.02 | 14:09

Zet deze video erbij:
https://www.youtube.com/watch?v=oTsDgY6CqEM.
Kee's muziek klinkt aanzienlijk beter op een fraaie Witte
dan op een electronicum.

...
22.01 | 00:56

Wat een tijd. de vijftige jaren. Wat heeft mijn Opa daar vaak over vertelt, dat hij naar de samenkomsten ging van Hermann Zeiss. Wat een beleving.......

...
Je vindt deze pagina leuk