Eén jaar conservatorium

Op 1 februari 1964 zal het precies veertig jaar geleden zijn dat Cor Kee zijn functie begon als organist bij de Lutherse Gemeente van Amsterdam. Niet dat dit zijn eerste functie als organist was; verre van dat.

Geboren op 24 november 1900, was hij reeds op 12-jarige leeftijd organist in Westzaan en vervolgens te Koog aan de Zaan. Van 1 juli 1922 tot 1 februari 1924 was hij organist van de Doopsgezinde Kerk aan het Singel te Amsterdam. Daarna kwam hij naar de Ronde Lutherse Koepelkerk aan het Singel. Hij bleef daar spelen tot de Lutherse Gemeente in januari 1935 deze Koepelkerk sloot voor het houden van kerkdiensten en daar een reorganisatie in haar kerkdiensten voltrok die mede tot gevolg had dat terzelfder tijd Cor Kee als haar organist werd overgeplaatst naar de kerk aan het Spui waar wij zijn zilveren jubileum als organist der Lutherse Gemeente en enkele jaren geleden de viering van zijn 60ste verjaardag meemaakten.

Ondertussen vind ik het enerzijds eigenlijk nogal dwaas om hier over Cor Kee te schrijven, om de doodeenvoudige reden dat zijn persoon, zijn werkzaamheden en kwaliteiten op orgelgebied voor alle lezers van Het Orgel immers overbekend zijn. Ik zal hier dan ook niet beginnen aan beschouwingen over hoe hij in al die jaren zijn organistenfunctie vervulde en nog vervult, dat mede omdat ik dat graag overlaat als stof voor jubileumtoespraken op 1 of 2 februari.

U weet allen van de componist Cor Kee, van zijn eerste talrijke bundeltjes, vol eenvoudige koraalvoorspelen, later de grotere, modernere psalmenbewerkingen en daar tussendoor de verschillende losse zelfstandige orgelwerken. We kennen immers allemaal Cor Kee als improvisator en we kennen of weten van Cor Kee als pedagoog. Hoeveel minder of meer bekende musici hebben hetzij geheel of een belangrijk deel van hun muzikale opleiding van Cor Kee genoten? Hoeveel van de Nederlandse deelnemers aan de improvisatieconcoursen van Haarlem en Bolsward zouden met kortere of langere tijd improvisatielessen van Cor Kee gehad hebben, of wel minstens mede geïnspireerd geworden zijn door het horen van zijn eigen improvisaties of zijn demonstraties met improvisatieleerlingen voor de NCRV-microfoon?

Zijn verbintenis aan het Utrechts Conservatorium en zijn aandeel aan speciale orgelcursussen in het buitenland, speciaal voor het onderdeel improvisatie, getuigen trouwens van tot in het buitenland verbreide erkenning van zijn bijzondere hoedanigheden in deze. Wij weten ook allen van Cor Kee als examinator sinds tal van jaren, bij de NOV- en de Staatsexamens.

Naast dit alles nog enkele, misschien - althans bij de jongeren onder ons - wat minder algemeen bekende bijzonderheden, die ook misschien wel minder belangrijk zijn maar het totaalbeeld nog wat kunnen completeren.

Cor Kee was leerling van Jan Zwart, totdat hij gedurende de cursus 1917/1918 voor één jaar leerling was van het Amsterdams Conservatorium, met De Pauw als hoofdleraar voor orgel. Toen in de loop van dat jaar één of twee laatstejaars leerlingen voor een paar klassikale theorievakken werden overgeplaatst naar het tweede studiejaar, vond Cor dat hij ook wel overgeplaatst mocht worden. Dat werd hem echter niet toegestaan, omdat men zijn muzikaal gehoor onvoldoende vond. Met zoiets als: ,,vooral als je componeren wil, moet je een beter ontwikkeld gehoor hebben".

Echter, Cor was ongeveer een half jaar tevoren bij een grote prijsvraag voor compositie van een mis uit meer dan honderd inzendingen als nummer vijf geklasseerd! Cor zei verder niets, maar, hetzij dan vanwege deze weigering of om andere redenen, aan het eind van dat studiejaar verliet Cor het conservatorium voorgoed. En gaf meteen vier orgelbespelingen, in vier verschillende kerken in de Zaanstreek, zodat alle kerkelijke richtingen Cor Kee kenden als organist.

Solozanger
Waarschijnlijk is ook minder bekend dat Kee in de dertiger jaren meermalen als solozanger op concerten is opgetreden. En we kunnen rustig stellen dat, ingeval hij geen talent als organist of componist bezeten zou hebben, hij dan zeker nog wel als zanger aan de kost zou zijn gekomen. Doch eveneens vaststaand is dat, wanneer op een gegeven moment op grond van de overweging dat een mens uiteindelijk met alles tegelijk kan een keuze moest worden gedaan, Kee zeker de juiste keuze deed met dan dit zangerschap verder maar te laten schieten.

Tenslotte nog te vermelden de vele door Kee gegeven cursussen over diverse muzikale onderwerpen aan de Volksuniversiteit. Ik ben mij bewust dat het meeste van al het bovenstaande voor de lezers bekend was. Toch ben ik blij dat ik dankzij een tweetal wakkere collega's in Amsterdam, op dit komend jubileum attent gemaakt werd. Het gaat niet zozeer om het vertellen van nieuws, dan wel om het memoreren van redenen om aan de aanstaande jubilaris hartelijke aandacht te schenken.

Bron: Het Orgel januari 1964

Schrijf een commentaar: (Klik hier)

123website.nl
Tekens over: 160
OK Verzenden.
Bekijk alle commentaren

Nieuwe commentaren

05.09 | 20:54

Mooie en informatieve tekst

...
03.01 | 14:15

Mooi om (toevallig eigenlijk) hier te komen 20 jaar na het overlijden van Cor Kee.

...
18.02 | 14:09

Zet deze video erbij:
https://www.youtube.com/watch?v=oTsDgY6CqEM.
Kee's muziek klinkt aanzienlijk beter op een fraaie Witte
dan op een electronicum.

...
22.01 | 00:56

Wat een tijd. de vijftige jaren. Wat heeft mijn Opa daar vaak over vertelt, dat hij naar de samenkomsten ging van Hermann Zeiss. Wat een beleving.......

...
Je vindt deze pagina leuk